براي دانلود نسخه الكترونيكي مجموعه شعر «گل باوينه»

لطفا بر روي «ادامه مطلب» كليك نماييد


موضوعات مرتبط: از کتاب گل باوینه ، شعر بختیاری ، کتابشناسی بختیاری ، شاعران بختیاری ، زنان و ادبیات بختياري
برچسب‌ها: نسخه الكترونيك گل باوينه , دانلود گل باوينه , دانلود , كتاب بختياري , شعر بختياري

ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه یازدهم اردیبهشت 1393 | 10:3 | نویسنده : فریده چراغی |
مجموعه اشعار بختياري و فارسي شاعر خوش ذوق بختياري، سركار خانم سيما منجزي، با عنوان"تيگ نويس" توسط انتشارات جزايري قم منتشر شد.با آرزوي پيروزي و سربلندي براي اين بانوي شاعر همتبار، باهم به خوانش نمونه هايي از اشعار اين كتاب مي پردازيم:

من آفتاب رو به زوالم قبول کن

سر خط یک طلوع محالم قبول کن

آیینه ام مجال شکفتن نمی دهد

بغض گلو گرفته و کالم قبول کن

لم داده طالعم کف فنجان واژگون

کولی صفت رمیده زفالم قبول کن

تا کی طنین تیشه و هذیان بیستون

شیرین من! نمانده مجالم قبول کن

تا نوعروس ابن سلام تحیرم

وقت حلول حادثه لالم قبول کن

عمریست توی وهم پریدن به سوی ماه

دلبسته ی پلنگ خیالم قبول کن.

************

باز هم از کوچه مان رد می شود

با نگاهش دل مردد می شود

خاطرش چون کولی آواره ای

برسر راه دلم سد می شود

ردپای یک سلام نا تمام

روی لبهایم مسود می شود

زندگی در قصه ی زنیبل زن

یک خیابان رفت وآمد می شود.


خدا خدا اِنویسُم خدا بِاَشنه صدامون

دُوواره هیوِه بریزه به چاله دون دلامون

تَشِ خیالُمه از نو به تش بِلازی بیاره

که نَهله تیغِش افتو دی زون گُشِه به تَنامون

شِرین کُنه هَمو شربت که زهر اَویده به جونُم

که رنگ مُرده گِرهده تموم ِحال و هوامون

به زورِ هر چه که دونه رَسونِمون به سر خط

بلاکُم ار که بِاَشنِه نفیر و جار و حَیامون

نداره ای شَو دم هوس نشون مه نِ به گُردِه

بیو به دینِ نشونی بِریم سراغ خُدامون

بهیگ بخت ایمانِه کَلا رسی تیسِه کَند

نگوی ز حونه ی باوون کِئو اویده تیامون

خدا نیاره او روزه که بی خدا بنشینیم

کمون رنگی دنیا دی نَهله رنگ به حنامون


خدا نوشت دوتا سیوِ کال دلتنگی

مونه صَویر و تونِه بی خیال دلتنگی

اخواست سر نَرِِوی مِنِ خوت و نپیسِه دلت

نهاد به گوشه لوِِت دی بلال دلتنگی

اِخواست کَوگ خیالی به چَشمه سر نزنِه

که مَنده تشنه به خین پیر دال دلتنگی

نِوشتمون به لِک شَو چی آستاره و مه

که عاشقونه بِِمَهنیم به مال دلتنگی

خدا نوشت ایمانِه ز صُو روز ازل

بُهون نشین شُم دیر مِجال دلتنگی

 

 


موضوعات مرتبط: شعر بختیاری ، کتابشناسی بختیاری ، شاعران بختیاری ، زنان و ادبیات بختياري ، خبر

تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1392 | 21:50 | نویسنده : فریده چراغی |



موضوعات مرتبط: شعر بختیاری

تاريخ : چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391 | 16:32 | نویسنده : فریده چراغی |

پژمان بختياري:

اي به قربون تو بي عشق تو جون سي چِنُمه       

اَركفِ پاته نبوسُم مو دُهون سي چنُمه

مو نَمَهنُم تو بمَهني كه مُو خارُم تو گُلي

جُون تويي اَر تو نَبوي وام،ديه جون سي چنُمه       

اَر نَگُم دردِته چينام كه تو اُميد مُني        

سي چه كَر كَر بكُنُم وا كَس و جون سي چنُمه

اَر تو شُل شُل نكُني وا كَد و بالا مِن مال        

بهلُمي كُه بِگِرُم مال و بُهون سي چِنُمه

مَچِد ايرُم كه دعا وُر تو و جونِ تو كُنُم         

اَر نَه سجاده و تسبيح و قُرون سي چنُمه

به زمين و به زمون جا نَگِرِهدُم چه كُنُم     

بي گُل ري تو زمين سي چه، زمون سي چنُمه

تير‍ مِرزِنگِ تُونه خَردُم و رهدُم به جريت        

هي كُرِ زال بگو تير و كمون سي چنُمه

ـــــ  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  ـــــ

يوسفعلي ميرشكاك:

ياد اَر چه نيكُني زِ مو اي يارِ چارلنگ          

يادِت بخير اي گُلِ كُهسارِ چارلَنگ

اي گُل چه وَستِه مَر كه اِخوي دل ز مو بُري    

بَندي به دِشمِنونِ نشوندارِ چارلَنگ

رَو پُرس كو چه كِردِنِه اي مُشتِ بي خدا       

زي پيشتَر به مردُم هُموار چارلَنگ

پارِت به وير مَند چه دوني چه وَس چه رَهد    

زي پايتَختِ پير به پيرارِ چارلَنگ

وا زورِ انگليس و قُرون خَردِن دُرو    

تَش زيد به خرمن گل و گُلزار چارلنگ

از وير مو نَرَهدِه و تا مرگ نيرِوِه           

تا زِين به قِرقِره سَرِ سَردارِ چارلَنگ

هر چَن به مو دياره كه چي خينِ «مَمدلي»

اَفتَو  سَر ايدِرارِه زِ شَوگارِ چارلَنگ

كاري مَكُن كه ننگِ لُرون بُوييم زي بَتَر             

تاريكتَر كُنيم شَوِ تارِ چارلَنگ

اَر كُر بُو خوتي بِنِه دِندونه ري جيَر         

تا سَر زَنه درفش جهوندارِ چارلَنگ

ـــــ  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  ـــــ

محمدعلي مرداني:

آپولو

اَشنيدُم راهي ماهي آپولو                     

دو سه روزه مِن راهي آپولو

آپولو جون، مو طرفدار تونُم           

خوم ز جون عاشق و غمخوار تونُم

ارچه مو اهل دهاتُم آپولو                           

يه كمي اهل سَواتُم آپولو

اِگومِت هر سو نشستي مِن مه                 

خوو بوَن مين زمين تيرِ نگَه

آپولو جون تو اي كهنه خدا               

هيچ كجا نيد و هِدِس وُر همه جا

جاس مَني وُر دلِ نوع بشره                     

هو زِ پلكِ تيه هم نزديكتره

بگو از قلب ايمانا آخدا                          

كُجِني بي خَوَر از حال ايما

گُشنه و تشنه فراوونه ديه                   

ز يونه خينسون اَر ارزونه ديه

آپولو جونِ بَوِت راستِ بگو            

هر چي مرداني ازت خواستِ بگو

اي همه پيل كه نابيد اِبوهه                    

يا هَمِس ري به هوا ديد اِبوهه

چه خراووي ها كه آباد نيكُنه                    

چه گرفگارا كه آزاد نيكُنه

چه ايبو اَر به فقيرون بِدِنِس                   

بهرِ درداي بي درمون بِدِنِس

آدما مين زِمين حرص ايزَنن             

سي يه دسمال وِ زمين تَش ايوَنِن                              

ز همه خاك زمين سير نيبوهِن               

به خيالسون كه ديه پير نيبوهن

ـــــ  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  ـــــ

سيدعلي صالحي:

باوينه و بهون

سي مَرغا، سي مالمير، سي دره باريك

تو بِنَر دلم گره يه اَور تاريك

اُن ايا ز كُه بنا ... گَل كَوگ و توهي

بِل برُم گَل بگرم وا كوگ كوهي

دي مُردم ز غُروَت و ز بي قراري

بل برُم زال بزنُم تا آسِماري

ز لالي تا اندِكا فرش كن تيامه

ياد ايل و ياد ايل هَني وابامه

باز اُوي باد شمال نشست به لنگر

بو گُل باوينه و كلوس و كنگر

هي ايا به خَوم هنَي عهد جووني

دي بيَو دستُم بگِر وَستُم ز زوني

نامه اي بنويسُم سي كَس كسونُم

بزنين به كِفت كُه هَف چو بُهونم

بعد عمري اُن ايام خَرس به تيامه

هر كُيه كه اِرِوم غم وانيامه

دي نه اي شو بلند نه صو اِپاهه

تَهده و گورُم يكي،ايلُم پناهه

          * * *

بيَو نِهنگُم بوتِ بيَشنُم

زِ بو گُل سور، تونه اِيَشنُم

تو مونِس جون، بيو به جارم

غيرّ خوتَم دي مونس ندارُم

بيو ديارُم ز كِفتِ دارون

دِلُمه والون به نم بارون

دلُم گره تَش ز حرف مردم

هي قِو لِه ي گُل دورت بگَردُم

وا مِن اي مال، نَل بزَنُم زال

هي گُل تي كال، هي گُل تي كال

ـــــ  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ  ـــــ

قيصر امين پور:

قافله بار اِكُنه دلُم و بارِس                       

چي باري سَرِ دِلُم گَرت و غُوارِس

قافله بار اِكُنه ز شاخُراسو                            

دلم چي چاله تَشي منده وِ جاسُو

تَش سُهري وِ دلُم زيدي و رَهدي             

مَر ويدي بي سي تَشي ويدي و رَهدي

زِ «گُتَند» تا دشتِ «اَوبيد» تا «عقيلي»                 

همه جا سَوز آويدِه سَوز قَصيلي

همه جا سَوز آويده غير ز دل مو                    

اِي گره نِ ني گُشه زِ مشگل مو

ز گُتَند زِيدُم و دَر تا شيخ سُليمو                         

تا قيامت يادُمه اُو عهد و پيمو

ز گُتَند زيدُم و در دينداتِه گَردُم                              

تو گُل سورِ مُني مُو خار زردُم

ز گُتَند زيدُم و دَر دينداته گَشتُم                              

گُل سُهري نِه چيدُم جا تو نِيَشتُم

آسِمو اَوري گِره ز قِيل سِيا تَر                           

روز و شَو تي ره تونُم وا اِي تيا تَر

بَخت تو چي رَختِ تو سَوزِ قَصيلي                     

بَخت مو چي رَختِ مو سيا و نيلي

وا كِتاوِ حافظُم گِرهمِه فالي                                 

دِشمِنِت بينا چه فالي و چه حالي

«سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي         

دل ز تنهايي به جان آمد خدا را همدمي

زيركي را گفتم اين احوال بين خنديد و گفت

صعب روزي بوالعجب كاري پريشان عالمي»! 

/**/
موضوعات مرتبط: شعر بختیاری ، شاعران بختیاری

تاريخ : یکشنبه سی ام مهر 1391 | 16:37 | نویسنده : فریده چراغی |

 

       باوينه و بهون

سي مَرغا سي مالمير سي دره باريك

تو بِنَر دلم گره يه اَور تاريك

اُن ايا ز كُه بنا... گل كوگ و توهي

بِل برم گَل بگرم وا كوگ كوهي

دي مُردم ز غُروَت و ز بي قراري

بِل برُم زال بزنم تا آسماري

زِ لالي تا اندكا فرش كن تيامه

ياد ايل و ياد ايل هني وابامه

باز اوي باد شمال نشست به لنگر

بو گُل باوينه و كلوس و كنگر

هي ايا به خَوم هني عهد جووني

دي بيو دستم بگر وستم ز زوني

نامه اي بنويسم سي كس كسونم

بزنين به كِفت كُه هَف چو بُهونم

بعد عمري اُن ايام خَرس به تيامه

هر كُيه كه اِروم غم وانيامه

دي نه اي شو بلند نه صو اِپاهه

تَهده و گورم يكي،ايلم پناهه



موضوعات مرتبط: شعر بختیاری ، شاعران بختیاری

تاريخ : شنبه سی و یکم تیر 1391 | 23:14 | نویسنده : فریده چراغی |

                  تقدیم به چوپانان دل برشته ی زاگرس

دید چوپونیِه موسی مِنه کینو که اگود

بارالها کُجِنی تا مو بِرووم جاته

سیزن و قرقره وردارُم و شو وا نَمِ دل

پُرِ سَوز مُهره و منگوله کُنم چوغاته

نِشتِ خارانه دِرارُم زِ مِن تنگه ی پات

پَل و پَهرو بزنُم پیرن و پا زاراته

چَمدونی ز کویت وِرده دوام ایدُمِتِس       

 تا بِتَمنی زِ مِنِس جووه و شولاراته

مَشک اَو یارم و وا گَرتِه اِشورُم سَرِته      

وِ نِخونام اپِلِغنم شش و گنداراته

تیخِ نو یارُم و خُو ریشِتِه از تَه اِزَنُم         

وِ نوک شونه کِرِنجی اِکُنُم زلفاته

نوک سبیلاته زنُم تا نرِه مِن پاله ی دو     

وا نِمک پاک اکُنم زردی دِندوناته

اَر بخَوسی سرُم اینُم به سرِ زونیِ راس   

پَرِِ دار ایکَنُم و باد اِزَنُم گرماته

چُرت اگر بُردِته نَهلُم بکنه وَشخِه کسی  

پَشخه نَهلُم بخوره قند کَدِ لوواته

سیت دوتا برزیَری خونُم و شَوخی و بَلال  

خَو که بُردِت ز حنا رَشت اکُنم پنگاته

آسیو اَر که نبو گِی خوم و خوت گِرده خوریم 

خَرُمه یارم و خوم بار اکُنم باراته

ایچو موسی ز پس بَرد چرَگنی چوپون       

دَمِ دونِت بِنِه و گالِه مَزَن کُرفاته

جِند به نُفتِت بزنه رَبٌه ستایش نکُنی     

مر خدا فِرک اکُنی تاتِته یا وازاته

که چونو هر چه ز زونِت ادرا بِس اگویی 

هفت پشت پدرت لایق لیچاراته

چُو بِتَمنُم مِنِه دونِت که ز پشتت بدرا؟ 

حیف و صد حیف که دا زینه گَپم خرزاته

مر خدا چی تونه که جومه و تُمبون کنه پا

شِش و گَندار فقط مِن سَر و مِینا داته

مَر نخوندی به قرونا که خدا جور تَشِه؟

سی چه لر دشمن درس وقلم و ساواته؟

اَر خدا مثل مو حرفای لران ای فهمی  

شَو تَش اینا همه ی طایفه و ایلاته

حرف مُفت اَر بزنی بزگَلِتِه گرگ اِخوره    

توبه کن زیتَر اگرنه ته جَندَم جاته

آبرو هر چه لره بُردیِه تِی حضرت حق       

قُلف کن زونِتِه زیتر که کِلیتِس ناته

شون کوه گرزه به گل کفت و وریستا سر پا  

لیوه ووبید و گِریوِست و اگو هیهاته

اَقِه س دِرد و دو تا چاسِه پتی كِرد و گُرود   

به کُه و دار و گَر و برَد اِزِی کُلماته

شون که رینه به خدا برد و کُچُک وَند و اگو

جا سگُم ار نکُشم شَو مِنه خَو موسی ته

حضرت حق ز ته عرش غُرُمنی موسی  

شونه کو ار خوسه وندَک دم او بالاته

چند تَری راس و درو حرف دراری کُرِ چِل

وا بدُم وا چِر و چو تَش بزنِن توراته

وا بدم از پل شالو بکنن شَو شِوِرِت

هر کجا سیل ایکنم آه یکی دینداته

ایچو او رویِه نه نیله که شَق اوبو به گَلاک

مردم لر مِلَحونن اِبَرِن ما گاته

لرِنه ساده نبین نیست بنی اسراییل

       اینو تِلنِن به وَر گُرز سرا ماراته

سی چه نسبت به مو دل مردمنه سرد اکُنی؟

ول کني حمد و ثناخوندن وامیراته؟

ار مو هم ره وه زبونا دل مردم نبرُم

په چطوری کِل یک رد اکنم کراته؟

گر چه از چِنچِنَکا سختتره لهجه ی لر

 دل لر پاک تر از چشمه ی او کُه ماته

سر درارم مو  ز زونا همه نیخا تو بگی  

اشکنادی دل چوپونم و دینِس ناته

جَلد رو دیِنس و هر طور اتَری والونِس

بگو وُر گرد و بیو سر دو تیا خوم جاته

من فِراضین مو دِشنوم و دعا هُم وزنن       

من مُوازین مو نیکی و گناه هم ذاته

جُست چوپوننه موسی ولی از قدرت حق

 دید حرفای دلس قُرص تر از آیاته

گو بگو هر چه دل تنگِت اخو از یو به بعد 

  ... به گور بو که نَشتُم بزنی حرفاته

تا تری شُرگ ِخدانه بکو وا لهجه لری 

 سی خدا ترجمه کردم همه ی درداته

بَردِ الفاظ لره کِهیه جواهر کورش 

         وا بمیری که لرون درک کنن شعراته 

 http://sherekoorosh.mihanblog.com        دانلود فايل صوتي صداي شاعر از نشاني 
 


موضوعات مرتبط: شعر بختیاری ، شاعران بختیاری

تاريخ : پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391 | 18:17 | نویسنده : فریده چراغی |
به درخواست دوستان علاقه مند چند تا ترانه  و دوبیتی از سالهای پیش تو یادداشتام پیدا کردم براتون میذارم:

دلُم بی هُمدُرُنگ دردمنده

یکی ویده کل دل بار ونده

اول ناده به کُلمات دلُم تش

ز دیر اُن اینیره بم ایخنده

<><><>

غزلخون تیاتُم خوت ندونی

شو و رو هی واباتُم خوت ندونی

چی افتو اینشینم برگه بونت

موهُمسا شابه شاتُم خوت ندونی


 

مو زخمم زخم بال کس مبینا

مو درمونم محال کس مبینا

زمین شوره زارم بی درختم

مو چی لشک پوییزی زرد رختم

ستینم ،بی تو رُهمسته بهونم

شو ،تاریکه بی خوت آسمونم

شرینم سوز ایبوهم ار بخندی

 مو ایمیرم تیاته ار بوندی

تشم نهلی که از سردی بمیرم

بزن چخماخُم ای گُل تا بگیهرُم

بخون تشنی تو داره ساز بارون

بزن تا گُل دراره شوره زارون

بیو وایک رویم تا بال چشمه

بپرسیم از درختا حال چشمه

بگر دستُم که بی حاصل نمیرم

بزن بادی که چی ازگل بگهرُم

بُگُ ای گُل خلاص کار پوییز

بُگُ دست از سرُم وردار پوییز


 سزاته تش بلازی لیوه لا دل

دیه اوسارت از دستم اوی ول

چنو که ورکلوهستی گمونم

دی هرگش تا قیامت نیگری کل


موضوعات مرتبط: شعر بختیاری

تاريخ : جمعه بیست و یکم بهمن 1390 | 14:30 | نویسنده : فریده چراغی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.